Było to piękne spotkanie…

“Na spotkanie z Chrystusem możemy iść tylko w postawie otwartej ku braciom, w postawie miłości. ” Ks. F. Blachnicki

Niedziela,11 lipca był dla nas, rodzin Domowego Kościoła w Chicago dniem dziękczynienia Panu Bogu za dar roku formacyjnego 2020/21, czego wyrazem była Eucharystia celebrowana przez naszego moderatora ks.Krzysztofa oraz o.Romana, moderatora dwóch naszych kręgów.

Czas tego roku formacyjnego wypełniały nasze spotkania w kręgu DK, nasze Dni Wspólnoty, które gromadziły nas wokół treści tematu roku Ruchu Światło-Życie: Dojrzałość w Chrystusie, 100 rocznica urodzin naszego Założyciela, nasze rekolekcje ORAR II( tak długo oczekiwane z powodu pandemii), nasze podejmowanie zobowiązań DK, spotkania animatorów, posługa diakonii, dar naszych Kapłanów, którzy nam towarzyszą i wspomagają nas w drodze do Pana, dar Wspólnoty (każdej i każdego z nas), służba naszych ministrantów. Radością nas wszystkich jest nowy krąg, który kończy swój pilotaż i od września ubogaci nas swoją obecnością w Domowym Kościele. Byli z nami również brat Ayub, Agnieszka, Mariusz, Zbyszek, którzy swoim zaangażowaniem wspierali nas podczas Dni Wspólnoty i rekolekcji.

Wszystkim tym obdarował nas Pan, abyśmy wzrastali w wierze, nadziei i miłości. To wszystko mieliśmy w sercu stając przed Jego obliczem podczas Eucharystii.

Nie zabrakło też smacznego jedzenia z grilla, sałatek i słodkości, a nawet prób gry w tenisa stołowego. Radość spotkania, radość rozmowy, radość bycia we wspólnocie towarzyszyła nam wszystkim. A działo się to w gościnnych progach parafii Św. Gertrudy, za co jesteśmy bardzo wdzięczni!

Za wszystko -Bogu chwała!

Przed nami czas wakacji! Niech będzie on czasem wypoczynku, czasem nabrania sił fizycznych i duchowych. Zachwycajmy się naturą, którą Bóg nas obdarował i pamiętajmy o naszych zobowiązaniach. Od nich nie ma wakacji 🙂

Ula i Andrzej Jóźwiak- para odpowiedzialna DK w Chicago

Rekolekcje ORAR II – Maj 2021

„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał.” (J 15, 16)

 

W dniach od 27 do 31 maja w zaciszu ośrodka Lake Geneva przeżywaliśmy  nasze 4-dniowe rekolekcje formacyjne Domowego Kościoła, ORAR II- Oaza Rekolekcyjna Animatorów Rodzin II. Prowadził je wraz z nami Franciszkanin O.Roman Deyna. Swoją obecnością, konferencją i modlitwą ubogacił nas także moderator DK, ks. Krzysztof Pankanin. Nasze dzieci i młodzież przeżywały czas tych rekolekcji pod opieką diakonii wychowawczej i brata Ayub, który prowadził  dla nich program modlitewno-religijny. Chcemy jeszcze dodać, że brat Ayub jest Franciszkaninem i pochodzi z Kenii. Pięknie mówi i czyta po polsku i spotkanie z nim było dla nas wszystkich niezwykłym  doświadczeniem.

Rekolekcje to zawsze czas błogosławiony. To rewizja życia. To zatrzymanie się w pośpiechu. To Boże doświadczenie.

Warto więc, jeśli to tylko możliwe, oddalić się na jakiś czas od swojej codzienności i udać się na spotkanie z Panem Bogiem, by doświadczyć Jego bliskości i powrócić wyciszonym i odnowionym. Takie właśnie były te nasze rekolekcje.

Uświadomiły nam mocno głębię powołania jakim jest posługa pary animatorskiej w Domowym Kościele, że jest ona nadprzyrodzona, że to Pan powołuje i uzdalnia do tej posługi w swoim Kościele, aby iść i przynosić owoc i aby on trwał. Jest to Boże powołanie. Jest to zadanie i jest to odpowiedzialność. Mocno to wybrzmiało na tych rekolekcjach.

Z całą pewnością, rekolekcje te dały nam wszystkim mocne poczucie  dobrze obranej drogi jaką daje nam, małżonkom Domowy Kościół, a także ważności formacji  oraz piękne doświadczenie wspólnoty. Ponadto, bliskość jeziora i zieleń przyrody radowała nas wszystkich w czasie rodzinnym.

Owocny czas! Czas łaski Pana!  Poniżej parę świadectw tego Bożego błogosławieństwa!

Dziękujemy wszystkim za współtworzenie tych rekolekcji, modlitwę i wsparcie duchowe!

Za wszystko- Bogu chwała!

Urszula i Andrzej Jóźwiak – para odpowiedzialna za DK w Chicago


 

Bóg Jest Zawsze Wierny

Czas płynie tak szybko i ciężko czasami się zatrzymać i zastanowić ile chwil minęło w naszym życiu, które było pustym zabieganiem, ile zmarnowanego czasu, który otrzymaliśmy w darze.

Ten czas rekolekcji ORAR II był właśnie takim czasem, który pozwolił nam się zatrzymać. W tym “zatrzymaniu” wyszły na zewnątrz nasze zaniedbania, słabości, egoizm, które Bóg w piękny i delikatny sposób nam odsłonił. Był to czas błogosławiony, przepełniony miłością, radością i bliskością Boga. Byliśmy już wcześniej na ORAR II ale tym razem było inaczej. Powodem mógł być czas, którego mieliśmy o dwa dni dłużej niż poprzednio i mogliśmy głębiej zanurzyć się w dzieło Księdza Blachnickiego i rolę animatora. Konferencje były bardzo piękne, klarowne i bogate w treści. Mogliśmy nie tylko odświeżyć niektóre informacje ale również zostaliśmy ubogaceni nowymi treściami i informacjami związanymi z DK, które otworzyły nasze oczy jeszcze szerzej czym jest i jaki jest cel tej wspólnoty. Odkryliśmy na nowo nasze powołanie i pragnienie świętości nie tylko naszej rodziny ale również innych małżeństw i rodzin. Żyjemy w czasach kiedy rodzina jest bardzo atakowana i niszczona. DK jest piękną drogą, która może odnowić i uświęcić sakrament małżeństwa, a i często nawet uratować. Do tej pory skupialiśmy się w większej części na naszym małżeństwie i dzieciach co też było naturalną koleją tej drogi, ale w czasie tych rekolekcji nasze serca zostały otwarte ku większej służbie. Uświadomiliśmy sobie też ogromną wartość w posłuszeństwie wpierw Bogu, Kościołowi i charyzmatowi DK, do którego zostaliśmy powołani gdyż właśnie z tym człowiek ma największy problem. Ks. Blachnicki nie miał na celu nam utrudnić życia ale wypracować w nas posłuszeństwo gdyż tylko wtedy będziemy mogli wiernie służyć i być posłusznym woli Bożej. Tylko wtedy będziemy mogli wiernie wypełniać nasze powołanie służby. Nie będzie to służba, którą my sobie wybierzemy, ale którą wybierze dla nas Bóg w pełnej wolności. Odkryliśmy również, że aby wiernie służyć musimy wpierw nauczyć się służyć naszym najbliższym, mężowi, żonie itd…, bo tak naprawdę często służba może zamienić się w ucieczkę z domu lub też w niewolę. W DK jesteśmy już 9 lat często jeździliśmy na rekolekcje, ale tym razem był to czas przełomowy, w którym w końcu usłyszeliśmy słowa “Nie wyście mnie wybrali ale Ja was wybrałem”. Czujemy się słabi, ułomni w wielu dziedzinach, ale ufamy bardziej Bogu gdyż “Pan Bóg powołuje nieuzdolnionych, ale uzdalnia powołanych!” Te słowa dzisiaj są naszym mottem. Duch Święty nas uzdolni kiedy będzie ku temu potrzeba i gdy będzie to Jego wolą. W ostatnich latach byliśmy bardzo bierni jako animatorzy i członkowie DK. Nawet zrobiliśmy sobie roczną przerwę gdyż przerosły nas trudności i zniechęcenia, aby dalej kroczyć i trwać. Te minione rekolekcje nie tylko dały nam środki ale również cel jako animatorom. Odsłoniły nam owoce OAZ, w których uczestniczyliśmy w minionych latach. Krocząc tą drogą nie byliśmy świadomi jak bardzo Bóg nam błogosławi i nas przemienia. Trudności które musieliśmy nieraz pokonywać po latach przynoszą owoce. Bóg jest zawsze wierny! Teraz kiedy już jesteśmy w rutynie dnia codziennego, staramy się nie ugasić Ducha, którego otrzymaliśmy. Z Jego pomocą i łaską chcemy trwać i mieć Jego życie w sobie i zarażać innych. Chcemy wiernie przekazać ten depozyt, który otrzymaliśmy w darze. Mamy świadomość naszej ludzkiej grzeszności, słabości i ułomności wiemy, że ciągle będziemy upadać ale Bóg jest większy niż nasza ułomność i w Nim pokładamy naszą ufność.

Chwała Panu za ten czas!

Ania i Przemek

 


 

W Domowym Kościele jesteśmy trzy lata. Będąc w kręgu, który dopiero skończył pierwszy rok podstawowej pracy formacyjnej, mieliśmy świadomość tego, że będziemy musieli wybrać nową parę animatorską. Było to jednak dla nas wyzwanie, którego baliśmy się i zamierzaliśmy się podjąć. Wręcz do tego stopnia, iż mój mąż stwierdził, że kategorycznie nie zgodziłby się na zostanie parą animatorską nawet jeśli oznaczałoby to wyjście z kręgu.

Bóg jednak działa w niezwykły sposób. Zgłaszając się do uczestnictwa w rekolekcjach ORAR II nie wiedzieliśmy czego oczekiwać. Kiedy zdaliśmy sobie sprawę, że rekolekcje poświęcone są przygotowaniu małżeństw do posługi animatorskiej poczuliśmy, że wpadliśmy jak przysłowiowa śliwka w kompot. Nie był to jednak żaden przypadek. Poznając rolę i zadania pary animatorskiej początkowo zaczęliśmy myśleć jak daleko jesteśmy od ideału takiego małżeństwa i że nie bylibyśmy zdolni wypełnić tej funkcji. Jednak każde słowo, które kierował do nas Bóg czy to bezpośrednio przez Pismo Święte, czy przez kapłanów prowadzących konferencje, bądź innych członków wspólnoty, zaczęło nas otwierać na możliwość podjęcia posługi animatorskiej. Usłyszeliśmy, że nie możemy uciekać, że posługa ta jest powołaniem i jeśli Bóg zechce nas do niej zaprosić, to udzieli nam wystarczająco łask abyśmy mogli jej podołać pomimo naszych słabości, niedoskonałości i mierności. Ksiądz Krzysztof podkreślił również to iż Bóg nie powołuje uzdolnionych, ale uzdalnia powołanych.

Rekolekcje te były czasem wielu łask. Zaczęliśmy odkrywać na nowo wartość naszych zobowiązań, a dla mnie osobiście ogromne znaczenie Namiotu Spotkania. Byliśmy też niezwykle poruszeni obecnością młodych małżeństw ze swoimi maleńkimi pociechami. Ich postawa napawa ogromną nadzieją widząc, iż budują swoje rodziny na solidnym fundamencie wiary i relacji z Bogiem. Jesteśmy ogromnie wdzięczni wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania i przeprowadzenia tych rekolekcji. Był to dla nas czas przygotowania, bo Pan jednak zaprosił nas do podjęcia posługi pary animatorskiej podczas ostatniego czerwcowego spotkania kręgu. Ufamy więc, że uzdolni nas do wypełnienia tego powołania.

Szczęść Boże,

Ania i Rafał

 


 

Droga Wspólnoto Kościoła Domowego,

Mam na imię Bożena.  W tym roku, od 27-31 maja, uczestniczyłam wraz z małżonkiem i czwórką córek w rekolekcjach ORAR II w malowniczym ośrodku Lake Geneva.  Rekolekcje te były prowadzone przez Ojca Franciszkanina Romana Deynę.  Również nasz ojciec moderator i nasza para odpowiedzialna urozmaiciły program swoimi wykładami.

Czas wyjazdu na rekolekcje był bardzo  wyczekiwany przez moją rodzinę. Okres pandemii zrodził poczucie głodu w naszych sercach i umysłach.  Ponadto, chcieliśmy się przygotować do posługi bycia animatorem w naszym kręgu. 

Bardzo lubiałam rozpoczynać każdy dzień Jutrznią. To uwielbienie Pana o poranku było piękne!  A jeszcze na poprzednich rekolekcjach męczyłam się Jutrzniami.

Każdy dzień rekolekcji wnosił coś szczególnego do mojej postawy i ducha. Zrozumiałam jeszcze głębiej, że jako dojrzały chrześcijanin muszę powiedzieć NIE mojemu egoizmowi i uświęcać siebie i innych w tworzeniu “Żywego Kościoła”.  Również te rekolekcje pozwoliły mi lepiej wgryźć się w Domowy Kościół i jego charyzmat. Poprzez co, czuję się pełniejszym jego członkiem.  Co więcej, czuję się gotowa i otwarta na posługę bycia animatorem. Dodam, że bałam się tej odpowiedzialności dotychczas.

 Ponieważ rekolekcje odbywały się w ośrodku protestanckim, esencją naszych spotkań było wystawienie Najświętszego Sakramentu. Poczułam wtedy Ducha Bożego i całe te rekolekcje napełniły się prawdziwym sacrum. Chwała Panu za to!

Chwała Panu za to, że mogłam być blisko mojego męża codziennie i tak nieskłócenie czuć jego obecność. Dodatkowo, obecność tylu wspaniałych rodzin przepełniała mnie wielką radością. Nasze dzieci również miały wspaniały czas pod opieką duchową brata z Kenii. Jednym słowem dużo radości, jedności i pokoju.

Pragnę jeszcze dodać, że ogromnym świadectwem na tych rekolekcjach były młode małżeństwa z wieloma dziećmi.  Jako, że jestem bardzo dojrzałą mamą i na co dzień nie udaje mi się spotykać młode małżeństwa żyjące duchem chrześcijańskim i otwartością na życie, w tych młodych małżeństwach zobaczyłam  wielkie światło nadziei, które zabłysło w moich oczach. Chwała Panu za to! Jestem przepełniona radością, że mamy ich w Domowym Kościele.

Dziękuję wraz z rodziną za ten czas rekolekcyjny i proszę Pana Boga by piękne i bogate zdobycze ORAR II codzienność nie zamiotła pod dywan.

Chwała Panu!

Bożena Ptak

 


 

Życzenia dla Kapłanów 2021

“Nowy człowiek to ten, który posiada siebie w dawaniu siebie”.  Ks. F. Blachnicki

 

Drodzy Kapłani!

W tym szczególnym dniu ustanowienia Sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa, dziękujemy Bogu i Wam za Waszą obecność pośród nas, posługę, życzliwość i modlitwę.

Za to, że sprawujecie Sakramenty Święte, bez których nie moglibyśmy się rozwijać duchowo.

Bardzo Was, Drodzy Kapłani potrzebujemy!

 

Życzymy Wam Bożej radości, zdrowia, 

ogromu Łask Bożych, 

Mocy Ducha Świętego i opieki Matki Bożej.

Niech przenika Was radość Zmartwychwstania  i pewność, że wszystko możecie w tym, który Was umacnia.

 

Z darem modlitwy,                                                                                                                                                          

w imieniu Rodzin Domowego Kościoła w Chicago

Urszula i Andrzej Jóźwiak –  para odpowiedzialna

 


 

„Duchowość chrystologiczna kapłanów-moderatorów Ruchu Światło-Życie cechuje się przede wszystkim postawieniem w centrum obrazu Chrystusa Sługi, Chrystusa, który przychodzi po to, aby służyć, który istnieje dla Ojca i dla nas, ludzi, jako oddający siebie. Nasza kapłańska egzystencja tu się musi coraz bardziej utożsamiać z proegzystencją Chrystusa”.

(ks. F. Blachnicki, Posłani w duchu Chrystusa Sługi)

Drogie Osoby żyjące Sakramentem Święceń!

Dziękując za Waszą posługę na rzecz małżeństw i rodzin, życzymy ciągłego odkrywania i podążania za Chrystusem Sługą. Niech On będzie centrum i sensem Waszego życia.

 

Z serdecznymi pozdrowieniami i zapewnieniem o modlitwie

Katarzyna i Paweł Maciejewscy

para krajowa Domowego Kościoła,

gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie

Link do dk.oaza.pl

Wielkanoc 2021- Życzenia

«Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?»  (J 11, 25-26)

 

Droga Wspólnoto Domowego Kościoła! 

Nasza wędrówka drogą Wielkiego Postu zbliża się do końca. Przed nami najważniejszy czas w całym roku liturgicznym Kościoła- Misterium naszej wiary. Pragniemy z tej okazji życzyć nam wszystkim przeżycia tego czasu w szczególnej bliskości z Bogiem i otwarcia się na Jego niezgłębione dary i łaski, z którymi przychodzi do nas w tajemnicy Krzyża i Zmartwychwstania, by nas napełnić, by upodobnić nas do Siebie, abyśmy mogli stawać się Nowym Człowiekiem, który umie oczyma wiary dostrzegać Boga tam, gdzie inni widzą tylko brak i bezsens. A radość poranka Wielkanocnego niech wybrzmi w naszych sercach niekończącym się dziękczynieniem Te Deum laudamus- Ciebie Boga wysławiamy.

Radujmy się radością chrześcijan, bo nasza wiara jest naszą mocą!

Czcigodny Sługo Boży, ks. Franciszku Blachnicki wstawiaj się za nami!

Radosnego Alleluja!

Urszula i Andrzej Jóźwiak- para odpowiedzialna DK  

Ks. Krzysztof Pankanin-  Moderator DK

 


 

Triduum Paschalne 2021 – życzenia

„Cała ludzkość pogrążona jest w ciemnej nocy.
I oto zajaśniało światło nowego życia:
Chrystus powstał z grobu!
Chrystus zmartwychwstał i odtąd to światło już nie gaśnie,
ale rozszerza się. Odtąd już nie ma nocy,
ale jest zwycięskie światło nowego życia w nas,
światło, które nas prowadzi do pełni życia i światła wiecznego”.
(ks. Franciszek Blachnicki)

 

Zanurzeni w radości paschalnej życzymy owocnego czerpania ze zwycięstwa Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Niech Ten, który jest źródłem życia oraz światłem oświecającym nasze drogi, prowadzi do pełni życia i wiecznej światłości. Niech w tym trudnym czasie jaśnieje z całą mocą Jego światło.

Z serdecznymi pozdrowieniami i zapewnieniem o modlitwie,
Katarzyna i Paweł Maciejewscy
para krajowa Domowego Kościoła,
gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie

ks. Krzysztof Łapiński
moderator krajowy DK

 

Link do dk.oaza.pl

Wielkopostny Dzień Wspólnoty Domowego Kościoła

W ostatnią niedzielę przeżywaliśmy dzień wspólnoty w Domowym Kościele w Chicago, który odbywał się Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Merrillville w stanie Indiana. Wybraliśmy się tam z naszą młodszą córką. Dzień wspólnoty rozpoczął się od Mszy św., którą odprawił ks. Krzysztof Pankanin. Eucharystię wzbogaciła muzyka grana na gitarach przez członków DK. Po Mszy św. miałem zaszczyt przeczytać w kościele wiersz Marii Glicy, poświęcony Słudze Bożemu ks. Franciszkowi Blachnickiemu. W dalszej kolejności udaliśmy się na agapę, gdzie w sympatycznej atmosferze i miłym gronie spożyliśmy wspólny posiłek. Następnie ks.  Krzysztof wygłosił bardzo ciekawą i skłaniającą do refleksji prelekcję nt. dojrzałości chrześcijańskiej. Każdy z nas miał zadać sobie pytanie czy czuje się dojrzałym katolikiem i czy potrafi dać świadectwo Wiary, które jest najlepszym sposobem ewangelizacji własnych dzieci i swojego środowiska. Po konferencji każdy z nas przeżywał Namiot Spotkania w oparciu o  fragment 1 P 2, 1-10 i próbę odpowiedzi na kluczowe pytanie: „Co dla Ciebie oznacza przynależność do wybranego plemienia, królewskiego kapłaństwa?” W atmosferze głębokiego skupienia i w tak szczególnym miejscu, był to dla nas wyjątkowy czas modlitwy i łączności z Bogiem. Potem przyszła kolej, już w mniejszym gronie (3 małżeństwa), na dzielenie się przeżyciami z okresu naszej przynależności do Domowego Kościoła. Czymś niesamowitym jest usłyszeć od małżeństw cudowne świadectwa przemiany relacji rodzinnych, a także indywidualne i wspólne wzrastanie w miłości do Boga, dzięki naszej wspólnocie. Nasze spotkanie na chwałę Pana zwieńczyliśmy odśpiewaniem Apelu Jasnogórskiego. Był to dla nas bardzo owocny czas, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu. Spotkania w Domowym Kościele pomagają nam w pracy nad własną formacją duchową, wlewają w serca nadzieję i umacniają w trudnej, ale cudownej drodze do Chrystusa. Dzięki serdecznej atmosferze i chrześcijańskiej otwartości członków naszej wspólnoty, a przede wszystkim w poczuciu bliskości Boga przeżyliśmy ten dzień wspólnoty. 

Chwała Panu! 

Paulina i Arkadiusz Cimoch

Parresia 2021

Przepowiadanie ożywione jest wiarą, która budzi w misjonarzu entuzjazm i żarliwość. Dzieje Apostolskie określają taką postawę słowem parresia, które oznacza głoszenie z otwartością i odwagą.  Św. Jan Pawel II – Redemptoris Missio 45

 

Kochani, w tym szczególnym dla nas oazowiczów roku  – 100 rocznicy urodzin naszego założyciela, ks. Franciszka Blachnickiego dane nam było uczestniczyć w 26 Międzynarodowym Spotkaniu Ruchu Światło- Życie – PARRESIA.  Odbyło się ono 6 marca 2021 i po raz pierwszy, z powodu pandemii, przyjęło ono formę spotkania online. W ten oto sposób, po raz pierwszy w historii tego spotkania, udało się zgromadzić w jednym czasie wszystkie środowiska Ruchu na świecie. 

 

Wśród obecnych byli między innymi bp Krzysztof Włodarczyk- delegat KEP ds. Ruchu Światło- Życie; bp Edward Zielski, który zaszczepił ruch oazowy w Brazylii; ks. Marek Sędek- moderator generalny Ruchu Ś-Ż;  ks. Ireneusz Kopacz z “Marianum” w Carlsbergu; ks. Krzysztof Łapiński- moderator krajowy DK; para krajowa DK Kasia i Paweł Maciejewscy; Jolanta Szpilarewicz- odpowiedzialna INMK. 

W spotkaniu wzięli udział członkowie Ruchu Światło-Życie – od Chin i Filipin poprzez Kazachstan, kraje europejskie, Kenię, Tanzanię aż po Kanadẹ, Stany Zjednoczone i Brazylię. Spotkanie było prowadzone w czterech językach- polskim, angielskim, chińskim i ukraińskim.

Po krótkim powitaniu i pozdrowieniu wszystkich uczestników przez bp Krzysztofa Włodarczyka oraz modlitwie inspirowanej przez diakonię muzyczną przedstawiciele poszczególnych środowisk Ruchu na świecie dzielili się doświadczeniem swojej pracy i życia charyzmatem Światło-Życie.  

Mocnym przeżyciem była modlitwa wszystkich uczestników, prowadzona przez diakonię muzyczną, za wspólnoty Ruchu rozwijające się na prezentowanym w danym momencie kontynencie. Podczas tego wydarzenia mieliśmy też okazję spotkania się na krótko w grupach i powiedzenia coś o sobie.

Ważnym elementem było słowo Moderatora Generalnego, ks. Marka Sędka, który w nawiązaniu do tematu roku formacyjnego 2021/22  Prawda-Krzyż-Wyzwolenie  powiedział między innymi, że musimy wytrwale zabiegać o prawdę na różnych płaszczyznach otaczającego nas świata. Prawda zaczyna się w sercu człowieka. Trzeba nam poszukiwać jej w ciszy serca. Mamy zabiegać o przywilej wolnego człowieka jakim jest samodzielne myślenie niezależnie od otaczających nas opinii. Mamy być świadkami prawdy, którą przekazuje nam wiara.   

 

Parresia 2021 był to dla nas, niewątpliwie, czas karmienia się bogactwem charyzmatu Ruchu Światło-Życie jakie zasiał w sercach ludzi Duch Święty po całej ziemi. Jak kamyk rzucony do wody zatacza coraz szersze kręgi, tak “ziarno” zasiane przez ks. Franciszka Blachnickiego emanuje w coraz to nowe zakątki świata służąc Kościołowi. 

Chwała Panu! 

 

Wdzięczni za spotkanie,

Ula i Andrzej Jóźwiak- para odpowiedzialna DK w Chicago

Transmisja z 46. Kongregacji Odpowiedzialnych – 27 II 2021

Kongregacja Odpowiedzialnych odbędzie się 27 II 2021, w formie on-line, przy pomocy oazowych mediów kanału OAZA TV na platformie youtube oraz portalu oaza.pl.

 

 

 

 

 

Link Do Oryginalnego Artykułu

100 Rocznica Urodzin Ks. Franciszka Blachnickiego- “12 Spojrzeń”

Być dojrzałym w sensie chrześcijańskim znaczy, żeby w każdej sytuacji życiowej, w każdym momencie, w każdym okresie swego życia, żyć zgodnie z wolą Bożą. 

F. Blachnicki

 

Jako rodziny Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie przeżywamy obecny rok formacyjny w szczególnej bliskości z naszym Założycielem, czcigodnym Sługą Bożym, Franciszkiem Blachnickim. Jest to rok, w którym przypada setna rocznica jego urodzin. 

Przypomnijmy- ks. Franciszek Blachnicki urodził się 24 marca 1921 roku w Rybniku na Śląsku w wielodzietnej rodzinie Józefa Blachnickiego i Marii z domu Miller. 

Życiorys

W tą sobotę, 27 lutego 2021 wspominamy 34 rocznicę śmierci  ks. Franciszka, człowieka Kościoła i Gwałtownika Królestwa Bożego.

Ważne jest więc, może w tym szczególnym dla nas roku poznawać i wnikać w myśli Założyciela, by móc coraz bardziej go naśladować w przeżywaniu i rozumieniu naszego charyzmatu.

Pomoże nam to, stawać się bardziej dojrzałymi w wierze, w modlitwie i wzajemnej miłości oraz odkryje przed nami mądrość nauczania naszego Założyciela.

  • Czytajmy, więc, jego książki, publikacje. Dużo treści autorstwa ks. Franciszka znajdziemy w Listach DK.
  • Słuchajmy audycji “12 spojrzeń, Ojciec Franciszek Blachnicki z różnych perspektyw” oraz innych nagrań.   

12 Spojrzeń

  • Przynieśmy urodzinowy prezent ks. Franciszkowi- nasza przeżytą “randkę małżeńską!”

Randkę Małżeńską

  • A Wydawnictwo Ruchu Światło-Życie zaprasza nas do udziału jeszcze w innej inicjatywie-zaprezentuj co zawdzięczasz Ojcu Franciszkowi.

Urodzinowy Prezent Dla Ojca Franciszka 

 

Przeżywajmy ten czas w bliskości z Ojcem Założycielem i w dziękczynieniu Panu Bogu za dar jego życia. 

Urszula i Andrzej Jóźwiak- para odpowiedzialna DK


Reportaż: Nawrócony w celi śmierci – ks. Franciszek Blachnicki (czas 26’)

 

ŚWIADEK WOLNOŚCI – ks. Franciszek Blachnicki (czas 10’)

 

ks. Franciszek Blachnicki: Jak pomóc innym w wypełnieniu Wielkiego Nakazu Misyjnego (czas 27′)

 

ks. Franciszek Blachnicki : Wiara a świadectwo Ducha Świętego (czas 25′)

 

ks. Franciszek Blachnicki : Rola Ducha Świętego (czas 32′)

 

ks. Franciszek Blachnicki : Pewność wiary – doświadczenie przebaczenia (czas 30′)

 

ks. Franciszek Blachnicki : Jak dostąpić zbawienia (czas 30’)

 

Spojrzenie ósme – Na tropie łaski

Kolejny odcinek z cyklu „Dwanaście spojrzeń, Ojciec Franciszek Blachnicki z różnych perspektyw.” dotyczy życia wewnętrznego Ojca, które poznajemy z kart jego pamiętników.

 

 

 

 

 

Spojrzenie siódme – Anioł stróż

Siódma audycja z cyklu „Dwanaście spojrzeń, ojciec Franciszek Blachnicki z różnych perspektyw”, opublikowana w dniu srebrnego jubileuszu zatwierdzenia przez Kościół wspólnoty konsekrowanej Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła, ukazuje rolę jaką ta wspólnota odegrała tak w życiu wewnętrznym ks. Franciszka Blachnickiego jak i w jego służbie na rzecz ożywiania Kościoła poprzez charyzmat Światło-Życie.

 

 

 

 

Znak mocy – spojrzenie szóste

Szósta audycja z cyklu „Dwanaście spojrzeń, ojciec Franciszek Blachnicki z różnych perspektyw”, opublikowana specjalnie z okazji jego setnych urodzin, poświęcona jest najważniejszemu dziełu Jego życia, ukazuje rozwijanie się w nim charyzmatu żywego Kościoła, z którego narodził się Ruch Światło-Życie.

 

 

 

 

Spojrzenie piąte – Ecclesiola

Piąta audycja z cyklu „Dwanaście spojrzeń”, opublikowana z okazji Dnia Patronalnego Domowego Kościoła przybliża zaangażowanie ks. Franciszka Blachnickiego na rzecz odnowy małżeństwa i rodziny po przez powołanie do życia wspólnot rodzinnych w ramach Ruchu Światło-Życie.

 

 

 

 

 

Spojrzenie czwarte – Wesołe rekolekcje

Dzień święta patronalnego Ruchu Światło-Życie, to właściwy czas aby zatrzymać się nad korzeniami charyzmatu, które odnajdujemy w pierwszych latach kapłaństwa Ojca Franciszka i rozwinięcia przez niego metody oazowej dla ministrantów. Z doświadczenia tych oaz w latach późniejszych rozwinęło się dzieło, które dziś nosi nazwę Ruchu Światło-Życie. Tym właśnie tematem zajmuje się „czwarte spojrzenie” z cyklu „Dwunastu spojrzeń” poświęconych osobie naszego Ojca Założyciela.

 

 

 

 

Spojrzenie trzecie – Sługa Niepokalanej

Na zakończenie października, miesiąca maryjnego, zapraszamy na trzecie spojrzenie na osobę Sługi Bożego, ks. Franciszka Blachnickiego, w naszym cyklu „Dwanaście Spojrzeń”. Trzecie spojrzenie, to właśnie bliższe spotkanie z wymiarem maryjnym życia Ojca  Franciszka.

 

 

 

 

 

Spojrzenie drugie – Źródło

W dniu dzisiejszym przypada piąta rocznica podpisania przez papieża Franciszka dekretu o heroiczności cnót Franciszka Blachnickiego. Ostatniego kroku przed beatyfikacją, którą teraz może sprawić zatwierdzenie cudu za wstawiennictwem Czcigodnego Sługi Bożego. Dekret ten mówi, że kandydat na ołtarze żył w stopniu heroicznym wiarą, nadzieją i miłością.
Dzisiejszy dzień jest właściwy na premierę drugiego odcinka „Dwunastu Spojrzeń” zatytułowanego „Źródło”.
Podejmuje on wydarzenie narodzenia się do życia wiary przez Franciszka w celi śmierci oraz tego jak przez lata starał się wracać i rozumieć to co wydarzyło się owego pamiętnego dnia duchowego zmartwychwstania 17 czerwca 1942.

 

 

Dwanaście spojrzeń (1)

Spojrzenie pierwsze – „Decrevi – Postanowiłem” – taki tytuł nosi pierwszy odcinek zapowiadanego cyklu audycji o życiu i dziele ks. Franciszka Blachnickiego. O pierwszych latach życia Ojca, jego środowisku rodzinnym i kształtowaniu osobowości. Na końcu zaproszenie do osobistej refleksji. Zachęcamy!

 

 

 

 

 

12 spojrzeń – cykl audycji z okazji 100-lecia urodzin ks. Franciszka Blachnickiego

“12 spojrzeń, Ojciec Franciszek Blachnicki z różnych perspektyw” – taki tytuł nosi cykl audycji przygotowanych z okazji 100-lecia urodzin ks. Franciszka Blachnickiego. Kolejne odcinki będą się ukazywały każdego 24. dnia miesiąca, począwszy od sierpnia (oczywiście będzie je można odsłuchać później, w dowolnym czasie). Dziś, w rocznicę rocznicę ułaskawienia Franciszka Blachnickiego z wyroku śmierci w 1942 r., prezentujemy odcinek wstępny, w którym autor – o. Bartłomiej Parys SVD wyjaśnia szczegóły. Zapraszamy do posłuchania!

 

 

Wielki Post 2021- Słowo Moderatora

Drogie Rodziny Kościoła Domowego

Wchodzimy w Wielki Post i na jego początku warto sobie postawić pytanie o jego cel, a mianowicie do czego ma mnie przygotować ten Okres w Kościele. Pamiętacie zapewne, że w pierwotnym kościele Wielki Post był bezpośrednim przygotowaniem katechumenów do chrztu. Wtedy to, w oczekiwaniu na bliskie już odrodzenie katechumena w sakramencie chrztu, przekazywano mu ostatnie instrukcje na drogę chrześcijańska : Wyznanie wiary, którego mieli się trzymać i Modlitwę Pańską, którą od tej pory mogli praktykować jako dzieci Boże. A zaraz po tym następował moment najważniejszy – odrodzenie w wodach chrzcielnych, narodziny nowego człowieka, którego wzór  jast zarysowany na kartach ewangelicznych a w szczególności u Mateusza w Kazaniu na Górze (Mt 5-7)

Jeśli to było celem kandydatów do chrztu, to co jest celem dla nas, ludzi już ochrzczonych i będących w kościele od lat? Chrzest przecież posiadamy. Ale powraca pytanie, na ile posiadam w sobie tego nowego człowieka. A w ogóle to trzeba chyba po pierwsze odnowić w sobie świadomość  tego kierunku – do czego zostałem powołany. Do przypomnienia sobie, jakie jest moje powołanie. A powołanie to można określić też jako bycie światłem świata. Jest to powołanie wynikające z przyjętego chrztu, w którym zostaliśmy włączeni w prorocką, królewską i kapłańską misję Chrystusa.

Z tego powodu na początku Wielkiego Postu w momencie posypywania głów popiołem słyszymy wezwanie Nawracajcie się i wierzcie w ewangelię. To wezwanie nawracajcie się – metanoeite – jest po pierwsze wezwaniem do zmiany myślenia. To jakby nakaz: przypomnij sobie człowieku, do czego cię wezwałem, przypomnij sobie o powołaniu wypływającym z ewangelii, przypomnij sobie o twojej godności. Natomiast wierzcie, kieruje nasz wzrok na Chrystusa, który tego chce dokonać. Wierzcie nie w siebie i własne siły, bo tak tylko ograniczycie ewangelię to waszych małych możliwości.

I kiedy dojdziemy do końca Wielkiego Postu, będziemy mogli podczas Wigilii Paschalnej odnowić nasze przyrzeczenia chrzcielne, mówiąc: Wierzę Ojcu i Synowi i Duchowi, którzy chcą tego we mnie dokonać oraz wyrzekam się szatana, tego, który mnie w tym ogranicza.

Mam nadzieję, że praktyki postu, jałmużny i modlitwy pomogą nam w przybliżeniu się do tego celu. Może wręcz postawią nas przed prawdą o tym, jak daleko jesteśmy od tego niego, ale to dobrze, bo uznając własną słabość możemy oprzeć się o Boga, który chce zrealizować w nas swój plan.

Na zakończenie zachęcam wszystkich do rozpoczęcia Wielkiego Postu od sakramentu pojednania. Oby ten sakrament otworzył nas na nawrócenie i wiarę.

Życzę wszystkim owocnego Okresu Wielkiego Postu

Ks. Krzysztof  Pankanin

Domowy Kościół Obecny na Marszu dla Życia 2021

Rockford Walk for Life

Kochani, bardzo się cieszę, że tak licznie pomimo mrozu byliśmy na Marszu. Dziękuję Bogu za ta radość i nadzieję która wlewała się w moje serce patrząc na księży którzy nam błogosławili, ilość ludzi, na maszerująco-skacząco-bębniącą młodzież z Crusaders for Life ( po marszu klęczeli na parkingu w Różańcu) i nasze dzieci wpatrzone w to wszystko. Chwała Panu, że w tym mrocznym ostatnio czasie dał mi tego doświadczyć! Dziękuję Wam za bycie tam razem.
 

Magda Zabłocka

 

 
March for Life Chicago
 
W sobotę, 23 stycznia 2021  w Chicago odbył się coroczny March for Life.
W tym roku, podczas panującej wciąż pademii ze względu na bezpieczeństwo, organizatorzy przygotowali to wydarzenie w postaci marszu objazdowego miast Midwest. Chicago było szóstym przystankiem na jego trasie. Rozpoczął się on 2 stycznia w Madison, WI i poprzez kolejne weekendy był obecny w Omaha, NE; Ft. Wayne, IN; Mundelein, IL; Indianapolis, IN i w minioną sobotę w Chicago.
 
Jako jedni z tych, którzy w nim uczestniczyliśmy, jesteśmy pod wielkim wrażeniem organizacji i tego co zobaczyliśmy oraz doświadczyliśmy. Była to jedna wielka manifestacja ŻYCIA.  Pomimo, że byliśmy odzieleni jedni od drugich samochodami, których było setki, czuliśmy, że łączy nas jeden duch i radość służenia wielkiej sprawie jaką jest życie człowieka. Setki udekorowanych plakatami pro life samochodów przejechało w procesji miasto (około 26 mil) począwszy od kościoła św. Jana Kantego poprzez dawntown aż do Evergreen Park gdzie w Southside Pregnency Center był zorganizowany tzw. Diper Drive. Celem tej akcji było zebranie 130,094 pieluch. Suma ta odzwierciedla liczbę dzieci corocznie uśmiercanych w naszym rejonie (Midwest) w wyniku aborcji.
Wspaniały pomysł, który przy okazji tego wydarzenia wspomógł potrzeby tej placówki służącej życiu. Cel został osiągnięty! Chwała Panu!
 
Urzekła nas bardzo służba młodych ludzi pomagających w organizacji tego wydarzenia. Dziesiątki młodych ludzi-wolontariuszy! Radosnych! Uśmiechniętych! Życzliwych i pomocnych!
Serce też biło mocniej kiedy przjeżdżaliśmy przez miasto i ludzie machali do nas, uśmiechali się utożsamiając się tym samym  z nami. Na trasie spotykaliśmy też grupy ludzi, rodziny z dziećmi, którzy tam gromadząc się w ten sposób łączyli się z nami. Kreatywność ludzi jest niesamowita! A z góry spoglądało na nas błękitne niebo i uśmiechało się słońceEmoji
 
Przejeżdżając przez miasto wsłuchiwaliśmy się w przemowy wielu osób – obrońców życia, między innymi, pastor Mark Jobe, Dan Lipinski, Tori Hope Peterson, Dr. Christina Francis i inni. Nie zabrakło też modlitwy, momentów ciszy w intencji dzieci abortowanych. Mocno dla nas wybrzmiało świadectwo Tori, dziewczyny, która została poczęta w wyniku gwałtu. Wychowana w kilku domach opieki zastępczej. Skończyła studia, na których odnosiła sukcesy sportowe w lekkiej atletyce. Teraz jest żoną i mamą i wielką obrończynią życia, która dzieli się z innymi swoją historią życia, aby jak najwięcej ludzi zainspirowac do życia z Chrystusem i dla Niego. 
 
Wszystko to było to dla nas wielkim doświadczeniem obecności Boga na ulicach w Chicago. Dziękujemy Mu za to!
 
Ula i Andrzej Jóźwiak