Zakończenie etapu Ewangelizacji

18 Sierpnia 2018 roku jeden z kręgów zakończył etap Ewangelizacji uroczysta Eucharystia. Był to bardzo ważny i radosny moment dla tych rodzin. Każde małżeństwo kręgu brało czynny udział w Eucharystii przez niesienie darów czy też posługę lektora. Eucharystie celebrował moderator kręgu ks. Piotr Janas Schr. Świadkami tej uroczystości byli członkowie Wspólnoty Domowego Kościoła oraz parafianie. W wygłoszonej homilii usłyszeliśmy, iż przyjęcie Pana Jezusa odbyło się już na naszym Chrzcie Świętym i jest ponawiane przy każdym Jego przyjęciu do naszego serca. Wszystko połączyło się pięknie z niedzielna Ewangelia, w której Jezus mówi: “Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli ktoś spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało, wydane za życie świata” (J 6, 51-58)

Pomimo iż na dzień zakończenia Ewangelizacji są przewidziane inne czytania, czytania z obecnej niedzieli dotykały samego sedna tego ważnego etapu przeżycia duchowego.

Już pierwsze czytanie z księgi Przysłów w której mówi Mądrość, o zaproszeniu tych prostych, nierozumnych, aby przyjść na przygotowana Ucztę. “Prostaczek niech tutaj przyjdzie!” Do tego, komu brak rozumu, mówiła: “Chodźcie, nasyćcie się moim chlebem, pijcie wino, które zmieszałam”.

Po homilii, małżonkowie uklękli, aby sercem i ustami oddać swe życie Chrystusowi, prosząc, aby to On żył w nich. Na zakończenie Eucharystii, jedno z małżeństw wspólnoty podzieliło się tym jak bycie we Wspólnocie Domowego Kościoła zmiana ich małżeństwo i rodzinę.

Później już była uroczysta Agapa z ogniskiem i śpiewem. Cieszyło nas, gdy widzieliśmy mamusie z czwórka jak również siódemka dzieci wychwalające Pana śpiewem, tańcem z niemowlakami na rękach. Była w nas taka ogromna radość, głośność śpiewania ze sprawialiśmy wrażenie ludzi upitych do tego stopnia ze wzbudziliśmy zainteresowanie ks proboszcza, który przybył, aby zobaczyć co się tam za „płotem” dzieje. I ku zdziwieniu zobaczył ludzi rozbawionych, roztańczonych wychwalających Pana, upitych radością Ducha Świętego. Gdy to zauważyliśmy i widzieliśmy jak bardzo w tym śpiewie się śmiejemy, zrozumieliśmy ze nie potrzeba alkoholu, aby było nam dobrze i radośnie. I tutaj ponownie nasuwa się drugie czytanie z dnia naszej uroczystości i potwierdzenia prawdziwości Słów Boga” I nie upijajcie się winem, bo to jest przyczyną rozwiązłości, ale napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie psalmami i hymnami, i pieśniami pełnymi ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego, Jezusa Chrystusa.” (Ef 5, 15-20)

Była to piękna uroczystość dla nas wszystkich której mogliśmy być świadkami i zarazem ponownie uczestnikami zawierzenia swego życia Naszemu Panu. Było nam tak dobrze ze trudno było się rozejść i zakończyć Wielbienie Pana.

Za dar Wspólnoty i tego spotkania Chwała Panu.
Renata i Krzysztof Kaczor
Para odpowiedzialna Domowy Kościół Chicago

Msza św. dziękczynna za siedem lat posługi Ks. Łukasza Kleczki

Ósmego Lipca 2018 roku uczestniczyliśmy w dziękczynnej Mszy Sw za siedem lat posługi Ks. Łukasza Kleczki w Sanktuarium Matki Boskiej Częstochowskiej we Merrillville.
Kolejnym miejscem posługi ks. Łukasza jest parafia pod wezwaniem Sw. Jana Pawła II w Bayonne, New Jersey.

Pragniemy okazać nasza wdzięczność ks. Łukaszowi za towarzyszenie wspólnocie przez ostatnie lata. Dziękujemy za poświęcony czas, umacniające słowo, za odwagę oraz gościnę. Dziękujemy księdzu za to iż prawdziwie żyje Ruchem DK i wskazuje nam drogę która jest wymagająca ale warta pokonania.

Dzisiaj nie żegnamy się, gdyż ksiądz nadal pełni posługę ks. Moderatora Wspólnoty DK w Chicago za co jesteśmy ogromnie wdzięczni.
Życzymy księdzu wiele błogosławieństwa na nowym miejscu posługi i zostawiamy ze słowami ks. Franciszka Blachnickiego

Każdy z nas ma być ARCYDZIELEM zarówno myśli Bożej, jak i Bożego działania.

Renata i Krzysztof Kaczor

Czerwiec 2018-ORARII Orchard Lake w stanie Michigan

Wraz z małżeństwami z Domowego Kościoła w Chicago, New Jersey i Kanady uczestniczyliśmy w rekolekcjach formacyjnych Domowego Kościoła ORARII.  Z różnych stron zjechaliśmy się na teren Polskiego Seminarium Duchownego w Orchard Lake w stanie Michigan, gdzie zostaliśmy bardzo gościnnie przyjęci przez obecnego Kanclerza ks. Mirosława Króla.

Ogromne brawa nalezą się maleństwom z New Jersey które pokonały daleką drogę, aby wspólnie przeżyć rekolekcje formacyjne. Cieszymy się również z obecności małżeństwa, z Kanady które tak dzielnie towarzyszy nam już kolejny rok w przezywaniu pełno wymiarowych rekolekcji formacyjnych. Wiele się uczymy wspólnie od siebie, poznajemy i wspieramy. Wszystkich nas złączyła jedna idea, pragnienie korzystania w pełni z charyzmatu Domowego Kościoła w jedności ze Źródłem. Wybrzmiało to niejednokrotnie w naszych rozmowach w przygotowywaniu tych rekolekcji. Podstawa to moja własna formacja. Jest to wzruszające patrzeć jak rodziny wraz ze swoimi dziećmi pragną kroczyć konkretna duchowa droga, uświęcać swoje małżeństwo i wychowywać dzieci w środowisku miłości. Rekolekcje poprowadził ks. Marek Borowski SAC wraz z para Danusia i Andrzejem Bartosik. Pragniemy tutaj wyrazić im wdzięczność za gotowość i poświecenie abyśmy mogli te rekolekcje przeżyć dobrze. Rekolekcje te ukazały nam czym naprawdę jest odpowiedzialność, która powierza nam Pan Bóg na czas posługi animatora. Mocno zabrzmiały słowa Siostry Skudro „Odpowiedzialność par animatorskich tylko wtedy będzie miała charakter nadprzyrodzony, jeśli będzie przyjęta przez nie jako misja, powołanie Boże. Sam Bóg wybrał je i posłał.” Dowiedzieliśmy się jak ważnym jest, aby para animatorska rzetelnie podchodziła do swej odpowiedzialności, przygotowywała się i omadlala decyzje. Animator prowadzi tylko tam, gdzie sam doszedł. Jeśli ludzie sami nie są pełni Boga to innym Boga nie dadzą. Pragniemy prawdziwie żyć tymi słowami nie tylko w czasie naszej posługi.

Dziś słyszymy od małżeństw jak wiele radości te rekolekcje wniosły w ich życie, jakie mają postanawiania pracy nad sobą, wspólnego wspomagania się a co najważniejsze ich gotowość do podjęcia Oazy I stopnia w pełnym 15 dniowym wymiarze. To pragnienie rozkwitło w ich sercach po powrocie z rekolekcji. Na różnych końcach Ameryki, my w Chicago, małżeństwa w NJ oraz w Kanadzie spotkały się już po rekolekcjach w radosnym dzieleniu się owocami tych rekolekcji oraz w oczekiwaniu na kolejne rekolekcje. A my W Chicago spędziliśmy miły wieczór z ks. Markiem Borowskim oraz z tymi którzy przezywali rekolekcje i wspólnie w radości i śmiechu śpiewaliśmy piosenki z naszego rekolekcyjnego śpiewnika. Jedno z naszych małżeństw samo od siebie wyraziło chęć przygotowania jesiennych rekolekcji „Namiot Spotkania.” Cieszymy się tym ogromnie, bo to pokazuje prawdziwość słów siostry Skudro „Jestem w Ruchu- nam nie wolno w miejscu stać. „Pan porusza nasze serca, my tylko musimy pozwolić się Jemu prowadzić, oddawać Jemu swe dłonie a On już będzie dalej czynił Swoje. My widzimy ogromny sens trwania w formacji, bo widzimy jak to nas kształtuje. Czasem musimy ponieść wiele wyrzeczeń, ale to co zostaje w sercu kiełkuje powoli i wydaje owoc. Za księdzem Blachnickim możemy powtarzać słowa, które przyświecały naszym tegorocznym Rekolekcjom:” Prawdziwe dzieła Boże rosną powoli.”

Dziękujemy Bogu ze nas tu przyprowadził i za Słowa, którymi nas na tych rekolekcjach Obdarował.

Renata i Krzysztof Kaczor
Para odpowiedzialna DK Chicago

Dialog Małżeński – Rekolekcje

“Dialog małżeński jako droga do świętości małżeńskiej”- 23 Luty 2018

W lutym 2018 Roku przeżyliśmy Rekolekcje „Dialog Małżeński. Rekolekcje poprowadzili Renata i Krzysztof Kaczor z opiekunem duchowym księdzem Pawłem Bandurskim SChr.

 ” Przetwarzam to delikatne wnętrze, w którym coraz swobodniej przebywam, mieszkam, jak gdyby u siebie. Ileż ona otwarła mi drzwi – i gdyby jeszcze wiedziała o jakiejś furtce ukrytej, która dotąd jest dla mnie zamknięta, próbowałaby zaraz otworzyć, a przecież nie jest z tych, co otwierają się łatwo….”Karol Wojtyła („Promieniowanie Ojcostwa”,Znak,Kraków 1999,s.279)

Ruch Domowego Kościoła pomaga nam zrozumieć, że jesteśmy darem Boga dla siebie nawzajem. Bóg ma wobec naszego małżeństwa wspaniały plan i pragnie abyśmy ten plan odkrywali dając nam ku temu konkretne narzędzia jednym z nich jest –   „Dialog Małżeński”

„Mąż i żona co miesiąc, razem, w obecności Bożej zastanawiają się, jaka jest myśl Boga i wola Boża wobec ich rodziny, po to, aby ją lepiej wypełnić” (karta END)

Jeżeli chcesz usłyszeć swoją żonę/męża to musi zrodzić się w tobie bezinteresowny zachwyt nad jej osobą. Zachwyt, z którego uczynisz kontemplację.

Te treści przyświecały nam i pozostały w naszych sercach

Dzień Wspólnoty 01/14/2018

W dniu 01/14/2018 przezywaliśmy pierwszy w nowym roku Dzień Wspólnoty.

Nasze oczy skierowane były na Niepokalana Maryje w jej cudownym Jasnogórskim Obliczu. Wspomnieć tu należy ze miejscem spotkania było Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej u Ojców Salwatorianów w Merrillville, którzy jak zwykle przyjęli nas ciepło i w rodzinnej atmosferze.

Tematem naszego spotkania była Maryja Niepokalana jako wzór nowego człowieka.

Na konferencji wygłoszonej przez Moderatora Domowego Kościoła ks. Łukasza Kleczka SDS, usłyszeliśmy jak ksiądz Blachnicki, człowiek nawrócony odkrywa w sobie ogień Ducha Sw, charyzmat założenia dzieła wspólnoty. Wzoruje się on na dziele Sw. Maksymiliana Kolbe który był szaleńcem Niepokalanej.

Ks. Franciszek Blachnicki zakłada dzieło krucjaty wyzwolenia człowieka i zawierza je Niepokalanej. On rozumiał ze dzieła które są zakotwiczone w Maryi są dziełami mocnymi i pewnymi. Maryja jest tarcza postawiona przez Pana Boga która osłania i chroni przed złem.  Ksiądz Blachnicki przedstawia wielką pokorę Maryi mówiąc ”nie byłaby Maryja Matką Jezusa, Syna Bożego, gdyby nie uwierzyła Słowu, gdyby nie wypowiedziała w obliczu Bożych planów zwiastowanych Jej przez słowo: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według Twego słowa” (por. Łk 1, 38). Pokora Maryi wyraża się w tym, iż Ona rozważa w swym sercu jak to ma się stać co jej przekazuje Anioł. Cala ta scena pokazuje zmaganie się człowieka, stawianie pytań, słuchanie słowa Boga w sercu i wcielanie w życie. To Maryja jako pierwsza przyjmuje naukę, wciela w Swoje życie. Maryja jest błogosławioną, wierna w małych i dużych rzeczach. Ksiądz zachęcał nas, aby nie bać się życia ukrytego, życia w gnieździe rodzinnym abyśmy mogli się wyrwać z naszego zabiegania, zapracowania. Przypominał nam również o tym, iż Namiot Spotkania powinniśmy zaczynać już rano, aby zaczynać dzień wraz z Bogiem, aby rozważać Słowo i wcielać w życie. Maryja jest wzorem Nowego Człowieka. Nowy człowiek jest ten który słucha Słowa Bożego i czyni Je słowem życia. Nie patrzmy na Namiot Spotkania jako na obowiązek, lecz na potrzebę serca, potrzeba Słowa Bożego i życia Nim. Ludzie, którzy zyja Słowem Bożym na co dzień mają zupełnie inne spojrzenie na rzeczywistość, która ich otacza.

Ksiądz wskazał nam na ogromna pokorę Maryi w scenie nawiedzenia Świętej Elżbiety, która na jej słowa „skądże mi to ze matka Mojego Pana przychodzi od mnie” od razu oddaje chwale Bogu…….wypowiadając Magnifika. Ksiądz Blachnicki mówi ze dialog zbawczy pomiędzy Bogiem a człowiekiem zaczyna się z jednej strony na obietnicy Boga a z drugiej strony na wierze człowieka ze ta obietnica się spełni.

Stawiamy sobie tutaj pytanie czy wierzymy w obietnice Pana Boga. Jeśli poddajemy się lekowi to znaczy ze brakuje nam wiary. Zawierzajmy się Maryi, Panu Bogu i nie ulegajmy lekowi. Na koniec wspomniał ksiądz o źródle życia które strzeże Niepokalana, wspomniał o Krościenku i Figurze Niepokalanej. Ksiądz Łukasz przypomniał ze w tym dniu obchodziliśmy 104 światowy dzień uchodźca, dzień emigranta.

Po wygłoszonej konferencji pracowaliśmy w grupie dzieląc się doświadczeniem życia z Maryja. Następnie wraz z parafianami przeżyliśmy wspólna Eucharystie, gdzie uroczyście zapaliliśmy nasza Oazowa świece i poświeciliśmy Ikonę Świętej Rodziny. Madzia z Tomkiem na prośbę księdza zaświadczyli o swym życiu, zmaganiu oraz owocach jakie daje im bycie we wspólnocie Domowego Kościoła. Po Mszy Sw wraz z dziećmi oglądaliśmy Betlejemska ruchomą szopkę, która przedstawia tysiącletnia historie chrześcijaństwa w Polsce. Później udaliśmy się na Namiot Spotkania do kaplicy. Zakończyliśmy wspólna agapa.

Był to dla nas czas ogromnej radości przebywania ze sobą, z naszymi dziećmi, czas, w którym usłyszane słowo konferencji poruszyło mocno nasze serca i przybliżyło ukochana Matkę i czcigodnego Sługę Bożego ks. Franciszka Blachnickiego.

Dziękujemy księdzu za słowo które zapadło w naszych sercach oraz wszystkim uczestnikom za radość.

Renata i Krzysztof

Pożegnanie naszego współbrata

Szczęść  Boże,

kochani, mamy potrzebę w sercu, aby się z Wami tym podzielić. 28 listopada 2017 odszedł do Pana nasz Marian. Z Marianem i Marysią byliśmy w kręgu DK 20 lat. Jakoś, szczególnie, w takich chwilach oczyma duszy widzi się ogromną wartość kręgu DK.

Cicho i spokojnie, ale w konkretnym  działaniu przeżywał Marian swoje życie z rodziną, z bliskimi, z nami we wspólnocie oraz w parafii na Trójcowie. Do końca zatroskany o rodzinę, szczery, życzliwy, żyjący rytmem  dnia, mówiący tylko to co potrzeba, ale i w pewnym sensie tajemniczy- oto niektóre cechy Mariana, którymi nas ubogacił i pozostawił w naszej pamięci. Na Mariana zawsze można było liczyć, a gdy sam doświadczył trudnych spraw przyjmował je z wiarą i nadzieją, dzielił się nimi  i zawsze prosił o modlitwę. Toteż, jako krąg, dana nam była szczególnie w ostatnim czasie,  wielka łaska towarzyszenia mu na modlitwie i ‘dotykania’ jego przechodzenia z tego świata do Nowego Życia Jest to pierwsza osoba (“domownik”) w  naszej wspólnocie, która przeszła na tą drugą stronę.

Jako krąg jesteśmy wdzięczni Panu Bogu za Mariana i Marysię, że mogliśmy być ze sobą w kręgu tyle lat i budować przy nich  swoją wiarę.  Ufamy, że poprzez Kościół, ta duchowa przygoda trwa nadal- z Marysią tu na ziemi a z Marianem w niebie. Bogu niech będą dzięki, że tak jakoś splótł te  nasze drogi ze sobą.

Marianie, odpoczywaj w pokoju wiecznym. Amen.
Z modlitwą

Ula i Andrzej Jóźwiak
(krąg DK w Chicago)

Rozpoczęcie roku pracy 2017-2018

9 Września 2017 małżeństwa Domowego Kościoła uczestniczyły w Mszy Sw rozpoczynającej kolejny rok pracy. Ksiądz Moderator Łukasz Kleczka SDS powitał nas bardzo ciepło dodając otuchy i wlewając nadzieje w nasze serca. W homilii ksiądz opierał się na założeniach i celach przedstawionych przez Parę Krajowa Kasie i Pawła Maciejewski w Liście na 2017-2018 rok pracy. Ukazał nam role czcigodnego sługę Bożego księdza Franciszka Blachnickiego jako „Sługę Niepokalanej”.  Zachęcał nas to służby wzajemnej w małżeństwie oraz w rodzinie. Podkreślał również konieczność położenia nacisku na formacje w rodzinach oraz kręgach.

Tak mówił o służbie w małżeństwie ksiądz Blachnicki:

„Jeżeli małżeństwo jest sakramentem to znaczy, że i w małżeństwie relacja wzajemnego poddania się musi być tak przeżywana. Święty Paweł wyraża to w słowach: Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej (Ef 5,21), a więc ze względu na Chrystusa. Ostatecznie Chrystus jest kresem relacji, które zachodzą między mężem i żoną w małżeństwie, dlatego na tym polega przeżywanie małżeństwa jako sakramentu. Stale potrzeba wysiłku wiary, żeby poprzez relacje międzyludzkie ostatecznie przeżywać relacje do Chrystusa, a przez Niego do Boga Ojca w Duchu Świętym”.  ks. F. Blachnicki

Po uroczystej Mszy spotkaliśmy się na Agapie kontynuując radość naszego spotkania. Z nadzieja wkraczamy w kolejny rok pracy formacyjnej Domowego Kościoła.

4 Lipca 2017 Zawierzenie Wspólnoty DK Niepokalanej Matce Kościoła

W roku formacyjnym 2017-2018 który przeżywamy pod hasłem “Sługa Niepokalanej” zawierzyliśmy Wspólnotę Domowego Kościoła Metropoli Chicago, Naszej Pani I Królowej Matce Niepokalanej. Msze Sw. koncelebrował ksiądz Marek Borowski SAC, wraz z księdzem Moderatorem DK Łukaszem Kleczka SDS oraz księżmi Krzysztofem Porosło i Janem Mikulski.
Maryja jest Ta która zatroskana o swoje dzieci, czyli o nas, prowadzi nas zawsze do Jezusa Chrystusa naszego Zbawiciela.